🔷 چرا انسان‌ها در ساخت آینده مؤثرتر از سیستم‌ها هستند؟

💠 در مطالعات مرتبط با آینده معمولاً دو دسته‌ی کلان در اهداف ارائه می‌شود: اهداف اکتشافی و اهداف هنجاری. هنگامی که به دنبال ساخت آینده هستیم، دسته‌بندی «هنجاری» را انتخاب می‌کنیم. ساخت آینده (آینده‌نگاری) اهمیت بسیار زیاد و به همین تناسب پیچیدگی‌های بیشتری از اکتشاف آینده دارد. در این رویکرد، به طور فعالانه با آینده مواجه می‌شویم و به دنبال این هستیم که بر اساس هنجارها و ارزش‌ها و به طور کلی مطلوبیت‌های خود به آینده شکل دهیم. آینده‌پژوهان، موارد مختلفی را در ساخت آینده مؤثر می‌دانند. مانند رویدادها، روندها، وقایع، سنن الهی، تصاویر و... . تصاویر از آنجا که می‌توانند شوق‌انگیز و برانگیزاننده و یا کاملاً برعکس، مأیوس‌کننده و سرکوب‌کننده باشند؛ از اهمیت بسیار زیادی در این حوزه برخوردارند، که در جای خود باید به آن پرداخته شود و به دقت مورد بحث و بررسی قرار گیرد.

💠 برخلاف برخی از مطالعات و تبلیغات، که نقش سیستم‌ها را در ساخت آینده بسیار مؤثر می‌بینند؛ اما نظر حقیر این است که انسان‌ها تعیین‌کننده‌تر از سیستم‌ها هستند. چرا که سیستم‌ها بسیار قابل پیش‌بینی و حدس‌پذیرند. برای اینکه نوآوری و برهم‌زنندگی و تحول‌آفرینی حادث شود، نیازمند انسان‌هایی هستیم که خلاف جریان مرسوم شنا کنند و به پدیده‌ها طور دیگری بنگرند و روابطی را پیدا کنند که به طور معمول نمی‌توان به آن‌ها پی برد. مطالعاتی هم در حوزه‌های مختلف مانند کسب‌وکار، توسعه فناوری و... وجود دارد که این مطلب را تأیید می‌کنند که انسان‌های پیش‌برنده و برهم‌زننده‌ی نظم مکانیکی یک سیستم، باعث تغییرات شگرفی در مسیر فعلی و آینده محتمل داشته‌اند و به نوعی آینده‌ای متفاوت را خلق کرده‌اند.

💠 انسان‌هایی که در پاراگراف قبلی معرفی شدند، برای اینکه بتوانند در این مسیر پر تلاطم و پر از عدم قطعیت آینده مطلوب را خلق کنند، نیازمند موتوری پیشران هستند که کاملاً درونی است؛ چرا که اکثر عوامل بیرونی به طور معمول خلاف او فکر می‌کنند و به نوعی رفتار او را غیرسنجیده می‌دانند. اعتقاد قلبی به هدف است که او را به تلاش و ناامید نشدن و مقاومت در برابر ناملایمات وامی‌دارد. او به نیرویی قوی و درونی نیاز دارد تا بتواند بار عظیم ساخت آینده را بر دوش خود حمل کند و از این جاده ناهموار به سلامت عبور کند.

💠 این موتور درونی که پیش‌برنده انسان‌های آینده‌ساز است، را رؤیا می‌نامیم. منظورمان از رؤیا، «تصویری باورپذیر و برانگیزاننده» از آینده است. این تصاویر برای او باورپذیر است و او این هدف را دست‌یافتنی می‌بیند و همین هم مهم است. اعتقاد قلبی او به این تصویر آن‌قدر قوی است که حتی ممکن است در وصیت خود روی سنگ قبرش هم به آن اشاره کند. این تصویر علاوه بر باورپذیربودن برای او، برانگیزاننده هم هست و موتوری درونی برای حرکت به سمت مقصد است. شور و شوق فکر به این رؤیا، می‌تواند انسان‌های دیگری را با او همراه کند و از یک رؤیای فردی به رؤیایی جمعی تبدیل شود. در این لحظه است که آینده‌ی در ذهن‌ها، به حالِ محقق شده و واقع منجر می‌شود.

💠 بر این اساس پرداختن به موضوع رؤیا برای ساخت ایران آینده بسیار مهم است. راه حل ایجاد امید در نسل‌های آینده، ساختن تصاویری است که هم برانگیزاننده و هم باورپذیر باشد و این تضمین‌کننده حرکت رو به جلوی کشور خواهد بود. هرچند که موارد مختلفی مانند «چگونگی ساخت تصویری با این الزامات برای یک فرد»، «نحوه انتقال آن به نسل‌ها و گروه‌های سنی مختلف»، «توجه به اصول تربیتی و به خصوص مبانی توحیدی در رؤیاسازی»، «زیست‌بوم کشف و پرورش این افراد»، و موارد بسیار دیگری نیز باید مورد بحث و بررسی قرار گیرد که مطالب جداگانه‌ای را می‌طلبد و امید است خبرگان و نخبگان عزیز در حوزه‌های مختلف به این موضوع وارد شده و در تعمیق و توسعه این مفاهیم همت گمارند.

@iranfuture

#رویا

#رویای_ایران_آینده

🌱 @iranfuturedream